Rendibilidade dunha máquina de vending: como calculala cun exemplo

A rendibilidade dunha máquina de vending non é unha cifra que se poida copiar doutro negocio. Depende de onde está a máquina, de que leva dentro, do que che cobra o local e das veces que tes que ir repoñela. O que si é igual para todo o mundo é a conta.

Nesta guía explicamos esa conta paso a paso: que entra, que sae, que custos se adoitan esquecer e como saber cantas vendas ao día necesita unha máquina para non perder cartos. Hai tamén un exemplo completo con números, para que o refagas cos teus.

A conta, nunha liña

O que deixa unha máquina = vendas sen IVE − custo do produto vendido − comisión do local − mermas − desprazamentos − amortización − resto de gastos fixos.

Todo o demais son detalles desa liña. Se falta un dos termos, a máquina parece máis rendible do que é. E os que máis se esquecen son os tres últimos, porque non se pagan cada vez que repoñes.

Os ingresos: o vendido de verdade

O punto de partida non é o que había no caixón, senón o que a máquina vendeu. Son dúas cousas distintas: no caixón está tamén o cambio que puxeches, e pode faltar diñeiro por devolucións, fallos do monedeiro ou pagamentos con tarxeta que chegan por outro lado.

Sen telemetría, as vendas sácanse da propia reposición: o que había en cada cela ao irte a última vez, menos o que queda hoxe, polo prezo desa cela. Se a máquina ten contadores, serven para comprobalo.

E hai que quitar o IVE. O prezo que marca a máquina lévao incluído, e esa parte non é túa: no réxime xeral ingrésase en Facenda. O tipo depende do produto: o 10 % na maior parte da alimentación e o 21 % nas bebidas con azucres ou edulcorantes engadidos. Explicámolo na guía do IVE dos alimentos en España.

Se es autónomo e estás en recarga de equivalencia, a conta cambia de lado: non ingresas o IVE do que vendes, pero o IVE e a recarga que pagas ao comprar son custo. A túa asesoría dirache en que réxime estás.

Os custos, un por un

1. O produto vendido. O que che custou cada unidade que saíu da máquina, ao último prezo de compra. Non o que compraches este mes: o que se vendeu.
2. A comisión do local. O bar, a oficina ou o ximnasio onde está a máquina adoita cobrar unha porcentaxe das vendas, unha cantidade fixa ou as dúas cousas. É un custo de cada venda.
3. As mermas. Produto caducado, roto ou que a máquina entregou sen cobrar. Comprouse e non se vendeu.
4. Os desprazamentos. Combustible e desgaste do vehículo de cada visita. Unha máquina lonxe da túa ruta custa máis ca unha que che cae de camiño.
5. A amortización. A máquina págase unha vez, pero desgástase durante anos. Divide o que custou entre os meses que esperas que dure.
6. O resto de gastos fixos. Seguro, cota do datáfono, teléfono, xestoría, alugueiro do almacén, reparacións. Repártense entre todas as máquinas.
7. O teu tempo. Non sae da conta do banco, pero é o que decide se o negocio compensa. Anota as horas, aínda que sexa á parte.

Un exemplo con números

As cifras que seguen son un exemplo inventado para ensinar a conta. Non son a media do sector nin o que vai dar a túa máquina: cambia cada liña polo teu dato.

Unha máquina de snacks e bebidas nunha oficina, en réxime xeral, durante un mes. Vende 800 unidades a un prezo medio de 1,10 €, todo ao 10 % de IVE. Custou 3.600 € e amortízase en cinco anos.

Neste exemplo, de cada euro vendido sen IVE quedan algo menos de 26 céntimos. E falta o teu tempo: se esa máquina che leva cinco horas ao mes, divide os 205 € entre cinco e saberás canto che paga a hora.

Os tres números que convén mirar

1. O que deixa cada venda

É o prezo sen IVE menos os custos que medran con cada venda: produto, comisión do local e mermas. No exemplo, 1,00 € − 0,45 € − 0,10 € − 0,025 € = 0,425 € por venda.

2. O punto de equilibrio

Son as vendas que fan falta para pagar os custos que non dependen de vender: desprazamentos, amortización e gastos fixos. Divídense entre o que deixa cada venda.

No exemplo: (40 + 60 + 35) ÷ 0,425 = 318 vendas ao mes, unhas once ao día. Por debaixo diso, a máquina perde cartos aínda que o caixón saia cheo.

3. O prazo de recuperación

Cantos meses tarda a máquina en devolver o que custou. Divídese o investimento entre o que deixa cada mes antes de amortizar. No exemplo: 3.600 € ÷ (205 + 60) = algo menos de 14 meses, se as vendas se manteñen.

Este número serve sobre todo antes de comprar: se cunha previsión prudente de vendas o prazo se vai a cinco ou seis anos, a localización non aguanta esa máquina.

Por máquina, por produto e por cela

A conta do mes di se a máquina gaña ou perde. Para saber por que, hai que baixar un nivel.

• Por máquina: dúas máquinas iguais co mesmo surtido poden dar resultados opostos. A que non chega ao seu punto de equilibrio é candidata a cambiar de sitio.
• Por produto: o que máis se vende non sempre é o que máis deixa. Un produto con moita saída e pouca marxe pode estar ocupando o sitio doutro mellor.
• Por cela: unha cela que tarda semanas en baleirarse inmobiliza diñeiro e acaba en caducados. Unha que se baleira entre visita e visita está perdendo vendas.

E o prezo revísase produto a produto. Cando sobe o custo de compra e o prezo da máquina queda igual, a marxe encolle sen que ninguén o vexa. Convén ter unha marxe obxectivo e comprobar, polo menos cada vez que cambia un provedor, que prezos quedaron por debaixo.

Con varias máquinas, levar esta conta á man complícase. Na guía do programa de xestión de vending contamos que debe facer unha ferramenta que a leve por ti e como elixila.

Que move a rendibilidade

• A localización. É o que máis pesa e o máis difícil de cambiar: canta xente pasa, cantas horas e que alternativas ten preto.
• O surtido. Cambiar o que non rota polo que piden nese sitio concreto. O que funciona nun ximnasio non funciona nun taller.
• O prezo. Uns céntimos nun produto con moita saída moven máis o resultado que calquera aforro en gastos.
• As visitas xustas. Ir de máis é combustible e horas. Ir de menos son celas baleiras, que é venda perdida.
• Os caducados. Cada unidade que caduca leva a marxe de varias vendidas. Sacar primeiro o que antes caduca é a medida máis barata que hai.
• As compras. O mesmo produto cambia de prezo dun provedor a outro. Comparar antes de cada pedido nótase na liña máis grande da conta.

Erros frecuentes

• Contar a recadación como beneficio. O do caixón leva o IVE, o produto, a comisión do local e o teu cambio.
• Calcular a marxe co IVE dentro. Un produto que compras a 0,45 € e vendes a 1,10 € non deixa 0,65 €: deixa 0,55 € antes de todo o demais.
• Esquecer a amortización. A máquina parece rendible ata o día en que hai que cambiala.
• Mirar só a media. Unha máquina boa tapa unha mala. A conta faise máquina a máquina.
• Non anotar as mermas. O que se tira non aparece en ningures se non se anota, e sae do mesmo peto.
• Usar prezos de compra antigos. A marxe calcúlase co que custa hoxe repoñer o produto.

Preguntas frecuentes

Canto se gaña cunha máquina de vending?

Non hai unha cifra que valga para todas. Depende das vendas desa localización, da marxe do que leva, da comisión do local e dos gastos. O que se pode facer é a conta cos teus datos, como no exemplo desta páxina.

Como se calcula a rendibilidade dunha máquina de vending?

Ás vendas sen IVE réstaselles o custo do produto vendido, a comisión do local, as mermas, os desprazamentos, a amortización da máquina e a parte que lle toca dos gastos fixos.

A marxe calcúlase con IVE ou sen IVE?

Sen IVE no réxime xeral, porque o IVE da venda ingrésase en Facenda. En recarga de equivalencia, o prezo enteiro é teu, pero o IVE e a recarga das compras son custo.

Cantas vendas necesita unha máquina para ser rendible?

As que cobren os seus custos fixos. Divídense os custos fixos do mes entre o que deixa cada venda. No exemplo saen 318 vendas ao mes, unhas once ao día; cos teus datos sairá outra cifra.

Canto tarda en amortizarse unha máquina de vending?

O que resulta de dividir o que custou entre o que deixa cada mes antes de amortizar. Cunha máquina de segunda man o investimento baixa, pero convén contar máis reparacións.

Como sei o que vende unha máquina sen telemetría?

Por diferenza en cada reposición: o que había en cada cela menos o que queda, polo prezo da cela. Se a máquina ten contadores, úsanse para contrastar.

Que comisión se paga ao local?

A que se acorde: unha porcentaxe das vendas, unha cantidade fixa ao mes ou unha mestura. O importante é que entre na conta de cada máquina, porque cambia o seu punto de equilibrio.

Conclusión

A rendibilidade dunha máquina de vending decídese en sete liñas: vendas sen IVE, produto, local, mermas, desprazamentos, amortización e gastos fixos. Con elas saen os tres números que importan: o que deixa cada venda, cantas vendas fan falta para non perder e canto tarda a máquina en pagarse. Feita unha vez ao ano serve de pouco; feita en cada reposición, di que máquina mover, que produto cambiar e que prezo subir.

Este artigo é informativo. As cifras do exemplo son inventadas, e o tratamento do IVE e da amortización depende do teu réxime fiscal: consúltao coa túa asesoría.

Ligazóns útiles

• Control de máquinas de vending sen telemetría: como é unha ruta de reposición con Repónlo, paso a paso.
• Cadrar a recadación dunha máquina: canto debería haber no caixón segundo o vendido.
• Celas baleiras e caducados: os dous sitios polos que se vai a marxe.
• IVE dos alimentos en España: que tipo leva cada produto.